Posted by under Bez kategorii,Łysienie on Kwiecień 1 2011, 1 comment

Tytuł nie powinien powodować zdumienia. Łysienie androgenowe spowodowane działaniem męskich hormonów płciowych jest typowe dla mężczyzn, a obejmuje aż 85% wszystkich przypadków męskiego łysienia, ale nieobce jest także paniom.

Kto cierpi na łysienie androgenowe?

Aż 95% wszystkich przypadków męskiego łysienia jest spowodowanych androgenami. Jeden z nich – dihydrotestosteron (pochodna testosteronu powstała na skutek działania enzymu 5-alfa reduktaza) uszkadza mieszki włosowe, zmniejszając je tak, że niemożliwy jest porost włosów. Najbardziej wrażliwe na działanie dihydrotestosteronu są mieszki włosowe nad skroniami i czołem oraz na czubku głowy.

Ten typ łysienia daje się we znaki już bardzo młodym mężczyznom, nawet nastolatkom. Zwykle występuje w rodzinach, gdzie ojcowie i dziadkowie utracili wcześnie włosy, łysienie jest więc uwarunkowane genetycznie. Zauważono, że u mężczyzn, którzy zaczęli wcześnie tracić włosy, następuje spowolnienie łysienia po trzydziestce.

U kobiet łysienie androgenowe, nazywane też łysieniem typu męskiego, występuje w dwóch rzutach: dotyka kobiet 20 – 24 letnich oraz w wieku 35 – 39 lat. Nieobce jest też paniom w wieku pomenopauzalnym. U kobiet najczęściej jest to skutek zaburzeń hormonalnych, np. nadmiaru androgenów czy niedoborów estrogenów, jednak bywają sytuacje, że mimo równowagi hormonalnej, dochodzi do wzmożonego wypadania włosów. Oznacza to nadwrażliwość mieszków włosowych na androgeny. U pań łysieniu może towarzyszyć hirsutyzm, czyli pojawianie się owłosienia w miejscach typowych dla mężczyzn czy obniżenie głosu.

Podwyższony poziom androgenów może być spowodowany chorobami jajników czy nadnerczy, także niedoczynnością tarczycy i otyłością.

Objawy łysienia androgenowego u pań

Kobiety na ogół nie tracą włosów całkowicie. Łysienie ma charakter rozlany, czyli ubytki włosów występują równomiernie na całej powierzchni skóry głowy, może więc przebiegać niezauważone przez dłuższy czas. Jego zaawansowanie sygnalizuje poszerzający się przedziałek. U niektórych pań występuje jednak zwiększona utrata włosów w katach czołowo – skroniowych oraz na szczycie głowy. Znaczne przerzedzenie może się pojawić w części ciemieniowej, zawsze jednak pozostaje grzywka, włosy wypadają po 2 centymetrach od linii czoła.

Charakterystyczne dla kobiet łysienie androgenowe polega też na ograniczeniu wzrostu włosów do pewnej długości. Wynikiem tego jest cienki kucyk, podczas gdy gęstość włosów na pewnym odcinku jest prawidłowa. Obcinając długie włosy, łatwo zakamuflować ten mankament.

Łysienie androgenowe kobiet przebiega łagodniej, gdyż występuje u nich mniejsze stężenie androgenów niż u mężczyzn, mniejsza jest aktywność enzymu 5-alfa rektaza, powodującego powstawanie działającego na szkodę włosów dihydrotestosteronu, poza tym w osoczu występuje enzym chroniący je przed utratą włosów.

Objawy łysienia androgenowego u panów

U mężczyzn włosy wypadają w określonych miejscach. Najpierw są to kąty czołowo – skroniowe, czyli powstają zakola. U niektórych panów cofnięciu ulega linia włosów nad czołem, mówi się wtedy o wysokim czole. Zawsze też powstaje łysinka na czubku głowy. Z czasem łysina z przodu głowy i ze szczytu głowy łączą się, zawsze jednak pozostaje charakterystyczny wianuszek na potylicy ciągnący się do uszu.

Łysienie androgenowe – to się leczy!

Kobiety zaniepokojone nadmiernym wypadaniem włosów zwykle szybko zgłaszają się do lekarza. Łysienie można skutecznie opanować, stosując leki hormonalne: tabletki działające antygenowo, zawierające estrogeny, tabletki antykoncepcyjne III i IV generacji, u pań w okresie przekwitania dobre skutki przynosi hormonalna terapia zastępcza.

Zalecane jest także w celu wywołania porostu włosów stosowanie miejscowo minoxidilu. Preparaty z zawartością tego składnika należy wcierać dwa razy na dobę, by po kilkunastu tygodniach zauważyć zgęstnienie włosów.

Dla panów najlepszym lekiem jest finasteryd ( dla kobiet wzbroniony). Tabletki z tą substancją należy przyjmować co najmniej rok, choć pierwsze oznaki poprawy dadzą się zauważyć po pół roku. Zdarzają się mężczyźni odporni na terapię. Najskuteczniejsze jest leczenie w przypadku młodych mężczyzn, u których łysienie jest stosunkowo niedawne.

Finasteryd pełni funkcję inhibitora, czyli uniemożliwia przekształcanie testosteronu w dihydrotestosteron, który odpowiada za utratę włosów. Służy więc do zahamowania łysienia. Możliwy jest też porost włosów, gdyż wpływa na powiększenie zminiaturyzowanych mieszków włosowych, które są w stanie podjąć aktywność i wyrastają z nich kolejne włosy.
Paniom poleca się stosowanie szamponu, którego nowoczesna formuła ma działanie podobne do finasterydu. Aktywne składniki chronią mieszki włosowe przed szkodliwym działaniem dihydrotestosteronu.
Panom zaleca się również stosowanie preparatów z minoxidilem. Jednak efekty kuracji tym lekiem znikają, gdy przerwie się terapię. Ponownie dochodzi do utraty włosów.

5,0 k

Tags: , , ,

1 komentarz

RSS feed for comments on this post. TrackBack URL

Leave a comment